Wanneer een ramp toeslaat, telt elke minuut. Nieuw wetenschappelijk onderzoek laat zien dat UAVs (Unmanned Aerial Vehicles), ofwel Onbemande Vliegtuigen, simpelweg aangeduid als drones, een belangrijke rol kunnen spelen bij het sneller en efficiënter leveren van noodhulp. Daarbij gaat het niet om het vervangen van bestaande transportmiddelen, maar juist om het versterken van de samenwerking tussen verschillende vormen van transport.
Uit het onderzoek blijkt dat drones vooral waardevol zijn voor leveringen naar moeilijk bereikbare gebieden, zoals overstroomde regio’s, afgelegen dorpen, eilanden en conflictgebieden. Traditionele transportmiddelen zoals vrachtwagens, vliegtuigen en helikopters blijven essentieel voor het vervoeren van grote hoeveelheden hulpgoederen. Door deze middelen slim te combineren, ontstaat een sneller, veiliger en betrouwbaarder logistiek systeem voor noodhulp.
Het uitgangspunt van het onderzoek is dat elk type voertuig zijn eigen sterke punten heeft. Grote voertuigen zijn geschikt voor bulktransport over lange afstanden, terwijl drones juist flexibel zijn en snel kleine hoeveelheden goederen kunnen afleveren op locaties die anders moeilijk bereikbaar zijn. Hierdoor kunnen traditionele transportmiddelen zich richten op grote distributiepunten, terwijl drones het laatste, meest complexe deel van de levering uitvoeren.
Om dit te onderzoeken ontwikkelden de onderzoekers een geavanceerd simulatiemodel waarmee rampgebieden digitaal nagebootst kunnen worden. In dit model worden onder andere geografische gegevens, bevolkingsinformatie, vraag naar hulpgoederen en transportnetwerken gecombineerd. Hierdoor kunnen hulpoperaties vooraf getest en verbeterd worden zonder risico voor echte hulpoperaties.
Daarnaast zijn slimme algoritmes ontwikkeld die tijdens een ramp logistieke beslissingen ondersteunen. Deze systemen kunnen bijvoorbeeld bepalen welk voertuig naar welke locatie moet gaan, in welke volgorde locaties bezocht moeten worden en hoe schaarse hulpgoederen het best verdeeld kunnen worden. Daarbij wordt niet alleen gekeken naar kosten en snelheid, maar ook naar risico’s en het verminderen van menselijk lijden. De technieken maken gebruik van kunstmatige intelligentie waardoor logistieke plannen continu worden aangepast wanneer nieuwe informatie beschikbaar komt tijdens een ramp.
De modellen zijn getest door zes historische rampen digitaal na te bootsen, waaronder de aardbeving in Haïti, de tsunami in Indonesië en orkaan Dorian op de Bahama’s. In deze verschillende situaties bleek dat de toevoeging van drones naast de oorspronkelijk ingezette transportmiddelen in de humanitaire ramp consequent een prestatieverbetering liet zien. Vooral in de eerste dagen na een ramp, wanneer infrastructuur beschadigd is, kunnen drones snel medische goederen en noodhulp afleveren bij geïsoleerde gemeenschappen.
De resultaten van het onderzoek zijn concreet. Over verschillende rampen heen laten de modellen zien dat transportkosten met 7 tot 16% kunnen dalen, dat het aantal bereikbare locaties met 11 tot 56% kan toenemen en dat leveringsvertragingen tot wel 85% kunnen afnemen. Drones blijken vooral effectief voor de moeilijkst bereikbare 10 tot 20% van de locaties. Door juist deze locaties over te nemen van andere voertuigen, wordt de hele hulpoperatie efficiënter en betrouwbaarder.
De belangrijkste conclusie is dat drones geen vervanging zijn van bestaande transportmiddelen, maar een sterke aanvulling. Door drones, vrachtwagens, vliegtuigen en helikopters samen in te zetten, kunnen hulporganisaties beter inspelen op de complexe en snel veranderende omstandigheden in rampgebieden. Dit kan uiteindelijk leiden tot snellere hulpverlening, lagere kosten en minder menselijk leed.
UT-hoogleraar Frederic Schuller benoemd tot lid van de Academie voor Excellentie in het Hoger Onderwijs