Meeste bedrijven slagen niet om ambitieuze reductiedoelstellingen te definiŽren

Figuur 1: Gerapporteerde resterende koolstofuitstoot van de verschillende bedrij
Figuur 1: Gerapporteerde resterende koolstofuitstoot van de verschillende bedrijven, de stippellijn is gelijk aan het gemiddelde en het aanbevolen niveau door het Science Based Target-initiatief (SBTi) voor zijn sectoroverschrijdende traject.
Uit een onderzoek van de Universiteit Twente blijkt hoe het bedrijfsleven omgaat met het bereiken van netto-nul-uitstoot. Slechts 22% van de bedrijven met een netto-nuldoelstelling zet zich in om de uitstoot terug te brengen tot een restniveau en te compenseren met daadwerkelijk verwijderen van CO2. "Bedrijven als Meta gebruiken ’onvermijdelijke koolstofuitstoot’ in hun plannen zonder goed te definiŽren wat dat betekent", zegt UT-onderzoeker Rosalie Arendt.

Resterende koolstofuitstoot is de ’onvermijdelijke’ uitstoot van koolstofdioxide die overblijft nadat alle mogelijke acties zijn ondernomen. Deze emissies moeten worden geneutraliseerd door de equivalente hoeveelheid koolstofdioxide uit de atmosfeer te halen. Welke uitstoof onvermijdelijk is, wordt nu grotendeels bepaald door bedrijven en technische experts, maar zou volgens Rosalie Arendt, onderzoeker aan de faculteit ET, in het politieke debat moeten bepaald worden.

Netto nul beloften beoordelen

"Neem bijvoorbeeld de bouw van huizen. Het is technisch mogelijk om een huis te bouwen van hout, klei of natuursteen. Deze grondstoffen zijn minder CO2-intensief dan cement en staal. Bovendien, voldoen zulke huizen aan de woonbehoeften van mensen?", vraagt Arendt zich af. In haar artikel analyseerde ze de klimaatbeloften van 115 grote bedrijven en ontdekte dat slechts 69 een netto-nuldoelstelling hadden. Slechts 22% van deze bedrijven heeft zich daadwerkelijk gecommitteerd aan het reduceren van uitstoot tot een restniveau en het compenseren met het verwijderen van koolstofdioxide uit de atmostfeer. In totaal geven 28 bedrijven een kwantificering van hun resterende koolstofuitstoot.

"Opvallend genoeg hebben sectoren waarin uitstoot niet onvermijdelijk is over het algemeen de meeste resterende koolstofuitstoot", zegt Arendt. IT-bedrijven zoals Microsoft, Tencent en Alphabet (Google) melden gemiddeld hogere resterende koolstofuitstoot te hebben, terwijl deze niet worden geclassificeerd als uitstoot die moeilijk te verminderen is.

In haar publicatie roept Arendt op tot een gezamenlijke aanpak voor het definiŽren van resterende koolstofuitstoot en dringt ze aan op de betrokkenheid van regeringen en actoren uit het maatschappelijk middenveld in participatieve processen op zowel nationaal als internationaal niveau. Deze inclusieve strategie moet zorgen voor ’eerlijke bijdragen’ aan de wereldwijde klimaatinspanningen, met name om tegemoet te komen aan de behoeften van de meest kwetsbare bevolkingsgroepen.

Meer informatie

Dr Rosalie Arendt is universitair docent in de onderzoeksgroep Multidisciplinary Water Management research group ( Faculteit ET ). Daat onderzoekt ze de beleidswaardering van wateren koolstofcompensatieregelingen. Ze publiceerde haar onderzoek in een artikel, getiteld ’ Residual Carbon Emissions in Companies’ Climate Pledges: Who Has to Reduce and Who Gets to Remove? ’, in het wetenschappelijke tijdschrift†Climate Policy. Het artikel is open access en† kan online gelezen worden.

: 10.1080/14693062.2024.2358989

Bacheloropleidingen
Masteropleidingen
Hbo-doorstroom
Faculteiten & instituten
Student Services Contact Centre
(Interne) Service Portal

Contact
People Pages (telefoongids)
Route & Plattegrond
Werken bij de UT/Vacatures
Nieuwsoverzicht UT
Agenda UT

Samenwerken met de UT Bedrijfsruimte op de campus PhD/PDEng in het bedrijfsleven Ondersteuning door Novel-T DesignLab